Ανάπτυξη πλάνου συντήρησης ιατρικού εξοπλισμού

Η ανάπτυξη ενός πλάνου συντήρησης του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού είναι μέρος της διαχείρισης (management) του. Η δημιουργία του πλάνου συντήρησης περιλαμβάνει την ανασκόπηση σημαντικών παραμέτρων, όπως η καταγραφή του εξοπλισμού, η μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί και τέλος, οι πόροι που θα χρησιμοποιηθούν. Η πρόκληση για τον επιστήμονα που εκπονεί το πλάνο συντήρησης είναι να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα σε αυτές τις παραμέτρους

  • Καταγραφή του εξοπλισμού

Ο ιατροτεχνολογικός  εξοπλισμός ποικίλλει. Αποτελείται  από μηχανήματα με λίγα μέρη (π.χ. θερμοκοιτίδες), λίγο πιο πολύπλοκες συσκευές όπως οι ΗΚΓράφοι και οι υπέρηχοι και τέλος υπάρχουν τομογράφοι (π.χ. αξονικοί τομογράφοι, γ-camera, κτλ.) Μια καλή αρχή για τη θέσπιση ενός πλάνου συντήρησης είναι να καταγραφούν ποια από τα παραπάνω μηχανήματα χρειάζεται να ενταχθούν σε αυτό. Ιδεατό είναι να συντηρούνται όλα τα μηχανήματα, αλλά αυτό τις περισσότερες φορές είναι αδύνατο. Η τελική επιλογή εξαρταται από το μέγεθος του νοσοκομείου, τον αριθμό των μηχανημάτων, κ.α.

  • Μεθοδολογία

Η συντήρηση του εξοπλισμού μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα το νοσοκομείο μπορεί να επιλέξει την αγορά συμβολαίων συντήρησης ή την αγορά τεχνικών υπηρεσιών ανα περίπτωση. Τέλος, αν το νοσοκομείο διαθέτει τους πόρους (π.χ. προσωπικό) θα μπορούσε να πραγματοποιήσει εσωτερικά τη συντήρηση. Συνήθως αποφασίζεται ένα μικτό σχήμα.

  • Πόροι

Οι πόροι που χρειάζονται  είναι δύσκολο να περιγραφούν  εξ ολοκλήρου. Καταρχήν χρειάζονται  χρήματα, εξειδικευμένο & έμπειρο  προσωπικό, ενημερωμένο ιστορικό εξοπλισμού, υλικοτεχνική υποδομή. Η σημαντικότερη παράμετρος είναι τα χρήματα, αλλά και οι υπόλοιπες παράμετροι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο.

Δουλειά του επιστήμονα που θα αναλάβει την εκπόνηση του σχεδίου συντήρησης είναι να ισσοροπήσει ανάμεσα στις επιθυμίες και τις ανάγκες και τελικά να παράξει το οικονομικότερο και παράλληλο το ποιοτικότερο αποτέλεσμα.